Tita


 

445

Tita is het allerliefste knuffeldoekje dat er bestaat, aldus mijn kleine meid.
Tita is lief. Zacht. Mooi.
Tita biedt steun, Tita troost. Met Tita is duimen helemaal fantastisch.
Tita is overal waar zij is, en andersom.
Er is geen leven zonder Tita!

Ze heeft de naam zelf bedacht toen ze een maand of 15-16 was.
Ze was er al vroeg bij met willen weten hoe iets heet en het proberen na te zeggen. Al met 6 weken babbelde ze er flink op los en had ze de grootste lol om de rollende RRRRR en het effect dat dat had op haarzelf (kriebelt lekker in je mondje) en de omgeving  (of je lachte er hard om of je was weg)
We hebben eens aan een meertje gelegen waar het best druk was, en ze begon met RrrRRRRrrr  (Van zacht naar hard en harder en weer terug)
Plek zat na een tijdje ..

Maar goed, Tita dus.
Ze gaat er mee naar bed en staat er weer mee op. Tita gaat mee op de fiets, in de bus, in de trein. Met Tita kan ze rennen, huppelen, lopen en springen. Glijden en schommelen.
Lezen en schrijven .. De enige uitzondering is zwemmen & douchen. Dan mag Tita niet mee.
Iedereen weet inmiddels dat er – buiten de deur – goed gelet moet worden op Tita, want hoe groot is de ramp als Tita kwijt raakt!
Ik heb eens 45 minuten door Ikea lopen zoeken ( oh mijn hemel, wat krijg je het dan warm! Waar is Tita???? En waarom is Ikea zo groot?? Waarom hebben ze overal prullenbakken staan -ligt ze in 1 van die bakken?- hoe leg je uit hoe Tita er uit ziet? ) en opa is een keer helemaal terug moeten rijden naar de dorpsbibliotheek -tegen sluitingstijd- want daar lag ze … op de voorleesstoel!
Dus … Tita heeft nu een handig riempje om haar vast te maken aan respectievelijk winkelkar, knoopsgat of tas .

Nu heb ik Tita gemaakt als zijnde een soort van “knuffellapje/spuugdoekje”
Ik vond die standaard witte zo suf en saai. Bovendien niet handig qua formaat.
Dus maakte ik van badstof & een leuk stukje stof deze ‘Doekjes’ (zie ook KidsKits-pagina)
Al snel was Tita een favoriet en zocht ze die steeds uit het stapeltje doekjes.
Tita werd een vertrouweling.

Van al dat geknuffel – en af en toe een hoognodige wasbeurt – is Tita er niet echt mooier op geworden … en bovendien heeft ze al aardig wat slijtageplekken. Tita is een beetje stuk.
Ik kan zeggen wat ik wil en aandragen wat ik wil  – ik heb zelfs een kopie van Tita gemaakt en die ook in haar bed gelegd (ja ja, o.a voor de geur…) maar niks hoor. “Dat is niet de echte Tita”
En dus maak ik af een toe een stukje Tita-onderdeel achter de naaimachine .. Dat mag wel! Gelukkig heb ik van dezelfde stof nog wat liggen!
Zoals zij een pleister krijgt als ze pijn heeft, zo krijgt Tita een ‘lappie op een lappie’

 

 

Tita Knuffel- en spuugdoekje

 

Tita is Stuk

Tita is Stuk (en niet meer roze)

09-14 054  Klaar ...

En ze knuffelt er weer op los! Iedereen blij!
Het wordt er niet fraaier op, maar aan de andere kant heeft dit ook wel weer iets!
En .. als ze nog even zo intensief doorknuffelt, is Tita dadelijk weer mooi roze …